Tkanie przędzy pokrywającej powietrze

Możliwość zasilania i pakowania i dostawy

SPOSÓB NAKŁADANIA PRODUKTU

P: Co to jest przędza tkacka?

A:

Proces formowania tkaniny z przędzą jako osnową i wątkiem według różnych struktur tkaniny. Zwykle składa się z trzech części: przekształcenia przędzy osnowowej w wałek przędzalniczy, przekształcenia przędzy wątkowej w pirnę (lub szpulę) przed tkaniem, tkaniem i wykańczaniem. Tkactwo jest ważną częścią produkcji przemysłu tekstylnego, w zależności od rodzaju użytych surowców można podzielić na bawełnę, wełnę, jedwab i konopie, jego produkty są zbiorczo określane jako tkaniny. Odmiany i zastosowania tkanin są niezwykle szerokie (patrz tekstylia), a odpowiednie surowce przędzy i odpowiednia organizacja tkanin są dobierane zgodnie z różnymi wymaganiami użytkowymi.

Rozwój technologii tkackiej trwa już ponad 5,{1}} lat i obejmuje etapy tkactwa prymitywnego, tkactwa zwykłego, tkactwa automatycznego, tkactwa bez czółenek i tak dalej. Oryginalna metoda tkania polega na związaniu jednego kawałka przędzy z kolei z tym samym drewnianym wałkiem, a drugi koniec przędzy z kolei z drugim drewnianym wałkiem. Po naprężeniu i zamocowaniu dwóch drewnianych rolek palcami wmieszaj nieparzystą lub parzystą liczbę nitek osnowy w wątek. Po ulepszeniu za pomocą małego drewnianego wałka oddziela się nitki osnowy według pojedynczych i parzystych liczb. Gdy ułożenie warstw osnowy jest zgodne z małą rolką drewna, wątek można wprowadzić bezpośrednio wzdłuż małej rolki drewna, a wątek może być ciasno spleciony. Mały drewniany wałek odkryty na stanowisku Hemudu w Yuyao, Zhejiang, Chiny, może być elementem tego bardzo prymitywnego krosna. Później zamiast małych drewnianych rolek do dzielenia przędzy pojawiły się płaskie noże do drewna lub noże do kości. Ludzie odkryli również, że w przypadku nieciągłej tkaniny z wątkiem osnowa po obu stronach jest łatwa do poluzowania, więc wątek zostanie połączony ze sobą, zwinięty w pętlę po warstwie osnowy. Gdy tkanina się rozszerza, ciągły wątek jest nawijany wokół pręta trzcinowego lub drewnianego słupa, a uchwyt jest używany do przeciągania go przez warstwę osnowy, która została rozciągnięta dla przecinaka wątku. Ponieważ przecinak wątku jest łatwy do przejścia przez warstwę osnowy, na przecinaku wątku wyrzeźbiony jest rowek, a mały pręt wokół wątku jest osadzony, co może nie tylko narysować wątek, ale także pokonać wątek, dzięki czemu prędkość tkania jest dalej ulepszany. Od tego czasu wynalezienie narzędzi do przewlekania wiązek nici i narzędzi do haftu krzyżykowego.

Oryginalne krosno poziome i pionowe nie nadają się do tkania tkanin jedwabnych, więc po reformie krosno skośne nadaje się do tkania tkanin jedwabnych. Ukośne krosno wykorzystuje zasadę dźwigni, a operator może używać rąk i stóp, a prędkość tkania jest znacznie poprawiona. Wczesna trzcina (starożytna zwana 筬) składała się z drobno rozszczepionych bambusowych zębów z cienkimi i równomiernie rozmieszczonymi zębami osadzonymi w drewnie. Później, aby skuteczniej kontrolować tkaninę, wynaleziono usztywnienie boczne. Po pojawieniu się trzciny może zastąpić nóż do napełniania. Tak więc nóż do wątku ewoluował w wydrążone, zaostrzone narzędzie o gładkiej powierzchni. Włożenie rurki wątku w pustkę jest wzorem kamiennej płaskorzeźby chińskiej dynastii Han. Tkanie tkaniny z Zhu można rzucać obiema rękami, przyspieszając prędkość tkania.

Szopa utworzona przez ukośne krosno jest stosunkowo niewielka, niewygodna w obsłudze i nie nadaje się do tkania dużych wzorów tkanin jedwabnych, a wtedy pojawiło się krosno poziome z ramą. Urządzenie otwierające stało się skomplikowane z prostego, a leczona ramka wzrosła z kilkunastu stron do setek stron. Gdy drewniana rama nie może jej pomieścić, do podniesienia pojedynczej osnowy służy wiązka przewodów. Im bardziej złożony wzór, tym więcej korzeni uprzęży zostanie użytych. Później linie, które poruszają się w górę iw dół tak samo, są łączone razem, tworząc wiązkę. Zastosowanie uprzęży stwarza warunki do tkania skomplikowanych wzorów. Struktura organizacyjna staje się coraz bardziej złożona, a liczba uzdrowień może sięgać nawet tysięcy. Od 73 pne do 49 pne żona Chen Baoguanga, gigantycznego jelenia w Hebei w Chinach, uprościła go do maszyny żakardowej od 120 do 120. AD 220 ~ 280 Chiński Ma Jun z powodzeniem zmienił maszynę żakardową na 12 z 12 na 12 , a dzisiejsze chińskie krosna Sichuan Dingqiao mogą być tym zasilane.

Wraz z rozwojem hodowli serów, gotowania kokonów i motania jedwabiu rozwinęło się również wciąganie jedwabiu. W okresie wiosenno-jesiennym w Chinach do wciągania jedwabiu używano prostych jedwabnych ram, w dynastiach Sui i Tang do wciągania jedwabiu używano ręcznych kół, a za panowania dynastii Song pojawiły się urządzenia do wyciągania posuwisto-zwrotnego. Czy jest za mały? Rolki mogą być używane do wypaczania. Po pojawieniu się małych drewnianych rolek, uzdrowień i trzciny bambusowej, małe drewniane rolki są używane do wypaczania, a końce osnowy są przepuszczane przez uzdrowiska i bambusową trzcinę. Inną metodą nawijania przędzy bawełnianej stosowaną w Azji Południowej jest nawinięcie małej pojemności kołowrotka na dużą pojemność przędzy ramowej, a następnie przeciągnięcie osnowy z przędzy ramowej przez rolkę prowadzącą dłoni tkacza zygzakiem wokół wypaczenia podłoża stos, a następnie przez przędzę trzcinową nawiniętą na drewnianą rolkę. Aby zmniejszyć pękanie osnowy, przędza bawełniana musi być krochmalona po wypaczeniu, co może być dziełem mieszkańców Azji Południowej.